YABANCI / ARTIK ROL YAPMIYORUM

İlanlardan ev arkadaşı bulmak, sanıldığı kadar kolay değildi. Umudumu kaybetmeye başlamıştım. Ta ki kapım çalınana ve Tanrı dualarımı yanıtlayana kadar. Ama... şey... yanlış duamı.

Yakışıklı, nefes kesici bir adam için gökyüzüne defalarca yalvardığım olmuştu ama... onun ev arkadaşım olması planlarım arasında değildi. Fakat Declan Tate kapımda ansızın, en az kendisi kadar ağız sulandıran kapkekleriyle belirdiğinde onu reddedemedim.

Görünürde başka bir aday da yoktu zaten.

Yanıma taşındıktan sonra ikimiz çok sıkı dost olduk. Bir süre sonra Declan, ikimizin de işine yarayacak bir tezgâhla bana geldi: Sözde, bir çift gibi davranarak hoşlandığımız kişileri kıskandıracaktık. Tereddütlüydüm ama yine de teklifini kabul ettim. Şaşırtıcı şekilde, çılgın 
planı işe yaramıştı. Artık hayalimdeki adamla çıkıyordum.

Ama tek bir sorun vardı. Aklım sürekli Declan’daydı.

Sözde taklit ettiğimiz o duygular...

Evet... Artık rol yapmıyordum.